|
.
Mesajlarsozler.com
Sevmek midir ?
Yalnızlığı sevmek kendini sevmek midir?
Yalnızlığı sevmek insanları sevmemek midir?
Yalnızlığı sevmek sevgisizlik midir?
Yalnızlığı sevmek en büyük sevgi midir?
Sami ARLAN...
Sevgimi Sevgisizlikmi...
Kalp atışlarıma gizlenmiş
Çaresiz acılarımı soluyordum
Bir yerlerim kopuyor, kendim de kayboluyordum
Zaman tüneline esirmi düşmüştüm
Gerçekler yanıp söndükçe
Ben benden gidiyordum
Karanlıklar
Evet karanlılar benim olsun
Aydınlıklar ise senin olsun
İnan gönül koymam
Tek sen mutlu ol
Bu bana yeter
Gidişin
Muhteşem olacaksa
Git ne olur git
Bu gönül sofrasında sana yer yok
Görülmez bilinmez
Göz yaşı sancıları arasın da
Ve kök salmış sevgimin umutsuzluğunu yaşatma bana
Düşüncelerim de artık
Bir hüzün kokusu
İrkilen bedenim
Terleyen tenimi
Parçalara ayırıyor
Ve bir bedel ödüyor
Seni gerçekten seven gönlüm
Bilemiyorum
Belki……..
Sevgimi
Sevginin değerini bilene vermeliydim
Sevgi dallarına tutunup
Isıtan güneşinde aydınlanmak
Güç almak
Ve mutlu yaşamı bulmak olmalıydı
Gerçek sevgi
Oysa şimdi……
Sayfalarım karanlık noktalara kilitlenmiş
Suskun kalemimi teselli ediyor
Bir bardak su da boğulmanın
Yaprak sarılığına bürünmenin
Severken
Sevilmemenin Köleliğine saplanmanın
Acılarını
Darbe almış gönlüm de yaşıyorum
Ama….Artık
Şunu çok iyi biliyorum
Gözlerim de bir boşluk uçurumu
Kanatsız kalmış sevgimi uçururken
Güneş keskin doğsa da sabahlara
Isıtmaz bedeni
Ve gecelerden kalma bir yıldız saplanır tene
Lime lime keser düşünceleri
İz bırakır yıllanmış yaşam kesitlerine
SEVGİMİ, SEVGİSİZLİKMİ
Karışmıştır biribirine
Ve bir yol oluşur akşam serinliğine
Bir daha
Bir daha, güneşe kavuşmak üzere……
Sevgimi Sevgisizlikle Çarptım
Sevgimi sevgisizlikle çarptım
Koskoca bir sonsuzluk oldu yalnızlığım
Biz hep başkalarının yerine de sevdik
Bu sevgisizlikten kırılan dünyada
Onun içindi
Sol koldaki bitip tükenmeyen sancımız
Ve bu hayatın en önemsiz şahsiyetleri olup çıktık
Temize çekilen ajandalardan
Silinen ilk biz olduk
Adı ilk önce unutulan
Hep dudak bükülen biz olduk
Koskoca bir okyanusun ortasında
Eski püskü bir kayık içinde
Küreksiz ve pusulasız kaldık
Sevgisizlik denizinde
Sevgiyi bulma umuduyla
Issız da olsa
Bulduğumuz ilk adaya sarıldık
Panayır yerlerinde anne babasını kaybetmiş çocuklar
gibiydik
Gözümüz yaşlı
Yüreğimizde müthiş bir tedirginlik
Bize umut veren her sesin peşine takıldık
Ama sevgisizlik hiçbir zaman yıldıramadı bizi
Belki bu kadar sevgisiz kalmamış olsaydı yeryüzü
Biz de olmayacaktık
Yalnız başımıza bunca yükü taşımak zorunda
kalmayacaktık,
Belki gecenin bu saatinde
Bu dizeleri yazmak zorunda hissetmeyecektim kendimi
Bu kadar sevmek zorunda hissetmeyecektim...
Bir savaştı belki de bu
Bu dünyadan sevgiyi yok etmeye çalışanlara karşı açılan
Biz hep ön saflarda çarpıştık
İlk kurşun bizim göğsümüze saplandı
İlk biz düştük...
Bunca kalabalığa rağmen çok sessizdi dünya
Biz hep başkalarının yerine de bağırdık
Birleştirmek isterken herkesi ve her şeyi
Parçalamakla suçladılar
Oysa yaşamak ve yaşatmak istiyorduk sadece insanca
Darağacı şahittir buna
Bileklerimizdeki zincirler şahittir
Kitaplarımızdan sökülüp çıkartılan dizeler şahittir
(Bir şiir mi tehlike unsurudur anayasaya karşı
yoksa şiiri kitaplardan silen bir anayasamı anlayamadık
hiçbir zaman)
Biz hep sorulamayan soruları sorduk hayata dair
Hep yanıtsız kalan biz olduk
Herkes bırakırken kendini nehrin azgın sularına
Biz inadına akıntıya karşı kulaç attık
Bunun bu kadar güçlü kaldı kollarımız
Güçlü kaldık...
Yenilmedik sevgisizliğe
Bu yalnızlık yıldıramadı bizi
Hala güçlüyüz
Çünkü
Seviyoruz
Ve seveceğiz
Başkalarının yerine de...
Suçum Sevgisizliktendir
Yarim budala divaneye niye kızarsın
Bir çift sözü çok mu görüyorsun
Söyleme bundan sonra senin olsun
Sevgisiz insanların sevenleri hakk olsun
Kınadım ben kendimi kendimde
Zorladım yari bir buse ver diye
Dakikalar geçirdim heyecanlı bile
Sevgisiz insanı sevgiyle besler diye
Gün gelir görürsem yarim eğer
Senden arzu dilersem sevilmeyi eğer
Dünya cennetinden kovarsan eğer
Suçum sevgisizliktendir gidersem eğer
Sefil dostum senden bir söz istedim
Vereçeyın yanıta sevinırım dedim
Ben de seni yine mi yine üzdüm
Büyük yerden dileğim hatamı affetsin
*** Sevgisizlik Üşütüyor Anne
***
Dört yanım bitmişliği güzelliğinde
Omuzladım yükü gitin gideli
Olsada her taraf kurşuni soğuk
Sevgisizlikte üşüyorum Anne
Bu bir korku yaşam ve ölüm
Gün sayar avuçlarımda hiç
Verdiğin ömür evlada yalan
Aydınlanmıyor sensiz karanlıklar Anne
Her şey güzeldi çocukken ben
Güneş yağmur ve rüzgar
Dört mevsim sesini duyuyorum
Beni sevdiğini söylüyorsun Anne
Dün bir sokak çocuğuna rasladım
Güneşmi anne karnımı ıstır
Yoksa sevgimi şair amca dedi
Alınmazki alasın çocuğa bir Anne
Canımı acıttığında umut sözcükleri
Bilmediğim bir boşluğa düşüyorum
Feryatlarımın suskun çığlığında
Ağlıyorum her insan gibi Anne
Bağrımda özlemin eritirken buz
Hasretin ediyor karmakarışık
Fırtınalar dinmiyor gidişinle
Bir anda gitmeseydin büyütmeden Anne
Bilirim adını koymuşlar ölüm
Unutur muyum bilmem
Kalbime gömsemde ağlayan yanlızlığımda
Bağrıma taş basamıyorum Anne
Sevgisizlik Adası
Sevgisizlik adasındayım yine,
Dostlar, arkadaşlar kendi halinde…
Yalnız bırakmadı beni
Sigaram ve gözlerin;
Her zaman ki gibi…
GECE SEVGİSİZLiK
Yıldız süpürüyor her sabah, güneş
Çalımla geçiyor, yerin önünden.
Gece, sevgisizlik; aşkıma, gün eş...
Nasıl benzer, ısı, ışık yönünden!
Sevgisizlik külleri
Yaşadığım mutluluk,
Ödünç verilmiş gibi.
Kara bir gelinlik kuşanan
Bir idare lambasının isi.
Maviyi siyaha dönüştürdü
Uğradığım ihanetler.
Yıllarımı seyrettim,
Karşısına geçip denizin.
Hayat adına utanıyorum
Yaşanmamış o kadar şey kaldı ki.
Dudaklarımı kanatıyorum .
Hayret ve üzgün ruhumun,
Üstüne geliyor
Sevgisizlik külleri.
Sevgisizlik Bir Özür
Gözlerimde bir hüzün...rengini bulamıyor;
Derin kederlerdeyim,çaresizim,üstelik...
Çekilmiş sulardayım,ıssız kumsallardayım
Dalgalar bizi silmiş,taşlar kesmiş üstelik...
Pus kesilmiş içimizde umut aynalarımız,
Şöminede kor olan iki gönül dalıyız...
Yaralı yüreklerle zehir zembereğiz biz,
Zamana sırt dönmüşüz,ölüyoruz üstelik...
Su katılmamış sevda...bıçaklanmış bir huzur
Kesik damarlarımdan kan kırmızı gül sızar...
Bu idam mangasında sevgisizlik; bir...özür,
Yüce çınarlar gibi; biçiliriz... üstelik...
Haramdır Sevgisizlik
insanlar farklı tadlar
ararken gece gündüz
ben gerdek gecesine
saklanmışsam günah mı
suçum mu temiz sevmek
suçum mu bir sen olmak
öyleyse armağandır
bu can sana armağan
herkes şaşmış yolunu
bir yatakta mı hayat
çıplak dolaşıyorlar
benim çıplaklığım sana
Eksiklik zail olan sevgisizlik!
Ne dert ve ne de
Nefeslerden sâri olan kasvet
Umuma tebelleş olan zillet, en hazin olan bir dert
Ne gariplik
Ve ne de yetim olan keyifsizlik
İnsan kalbinde en büyük eksiklik zail olan sevgisizlik
Ne hoca ne hacı
Ve ne de bacalardan tütmeyen sancı
Ey sokakların sakini olan garip akşamcı ne büyük acı
Hey mahzun olan bacı
Haklısın lakin kim şimdi her kez yabancı
Ne erdemli can kaldı, ne vuslat için yaşanan kan vardı
Oysaki
Hakikat tüm çıplaklığıyla aşikârdı
Kim kime yabancı, yaralar niye kaşındı hancı dahi kaçtı
Millet evet ulus devlet
Bir düşün kim kiminle husumeti illet
Mana nerede kaldı, ey idrak ile sabrı yudumlayan şükret
Medeniyet adına ar dışlandı
Etrafıma soruyorum edep kiminle barışıktı
Alınmadık ne kaldı, delinmedik kulak sanki tatsız
şakaydı
Anam karşımda zandı
Babam uykusunda perişan olan candı
Şimdi onlardan arta kalan ne vardı, hasletler hep
dışlandı
Milli eğerler
Örfü olan adabı muaşeretler
Mazi sayfalarında, tozlu raflarda ve ekranın tuzağında
şaştı
Kız anasına değil
Ana kızından medet uman ardı
Vefa nerde kaldı, zaman niçin hakkıyla okunmadı ne vardı
Er adamdan sayılmadı
Komutan protokol için konuşandı
İhdas edilen eğitim kimden alındı ve neden erat
zayiattaydı
Anaların gözünde yaş mı kaldı
Yetim çocuklar kim bilir ne kadar perişandı
Ekâbirler toplantı üzerine toplantı yaptı lâin acı kime
kaldı
Kahraman sevgisizlik ve göç
Yaşı yoktu öldüğünde babamın
Ben doğduğumda gebe kalmıştı rüzgar
Tenin güle yırtındığı havalarda
Sana kavuşamamak gibiydi
Her ülkeyi terk ettik usulca
Yaşlanmış eksikliklerin kaldığı
Her yaşanmışlıkta
Tersine çevrilen hayat
Derken yerden yağmaya başladı yağmur
Ben doğmadan
Annemin yağdığı gökteki toprağa |
